Σήμερα θα γράψω, σε μια γλώσσα που καταλαβαίνεις, για έναν κόσμο που δεν καταλαβαίνεις.
Όχι πως και εγώ τον έχω καταλάβει για να είμαι ειλικρινής. Απλά σε αυτό στοχεύω, σ’αυτό αποσκοπώ. Προσπαθώ να καταλάβω όσα δεν φαίνονται, όσα δεν λέγονται και μόνο υπονοούνται. Μέσα από λέξεις και σύμβολα, πίσω από φράσεις, βλέμματα, συμπεριφορές και συναισθήματα.
Θέλω να καταλάβω. Να μάθω. Να γνωρίσω. Να νιώσω. Και έτσι να επικοινωνήσω.
Στον πυρήνα του αυτός ο κόσμος κρύβει αξίες ιερές και αδιαπραγμάτευτες.
Ελευθερία. Σύνδεση. Επικοινωνία.
Θα σου μιλήσω για αυτόν τον κόσμο μέσω της γραφής, ένα μέσο αέναης σύνδεσης και επικοινωνίας.
Το μέσο που εμπνέει χωρίς να επιβάλλει. Που εξηγεί χωρίς να στρογγυλεύει. Που ξαγρυπνά (το πνεύμα) χωρίς να τιθασεύει.
Στον κόσμο της γραφής, ο συγγραφέας, ως δημιουργός*, είναι το μέσο σύνδεσης, επεξεργασίας και μετάδοσης της πληροφορίας με τρόπο τέτοιο που να ωφελεί το γενικότερο σύνολο. Ο δημιουργός εργάζεται για το σύνολο.
Ο τρόπος που θα εκφραστεί και εξωτερικευτεί αυτή η πληροφορία είναι απόρροια της μοναδικής οπτικής του συγγραφέα**, που επηρεάζεται άμεσα από το πρίσμα μέσω του οποίου εκείνος ή εκείνη αντιλαμβάνεται τον κόσμο.
Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος (οπτική) δημιουργικής γραφής, ούτε καλός και κακός συγγραφέας.
Τί γίνεται όμως όταν η γραφή, ως δημιουργία, χρησιμοποιείται ως μέσον χειραγώγησης, ελέγχου και εκφοβισμού του ευρύτερου συνόλου;
Εκεί δεν αλλάζει το μέσο ή η διαδικασία. Αλλάζει απλά η πρόθεση. Διαστρεβλώνονται ή παραποιούνται οι ιερές αξίες προς όφελος ενός (μικρότερου) συνόλου.
Ναι, υπάρχει ΚΑΙ αυτο. Αλλά όχι μόνο αυτό.
Αν θέλω κάτι να χαραχτεί βαθιά μέσα σου απ΄αυτόν τον κόσμο, που όλοι επιθυμούν να εξηγήσουν αλλά κανείς πραγματικά δεν καταλαβαίνει, είναι αυτή η τόσο δα μικρή και δεδομένη λέξη, “ΚΑΙ”. Μια λέξη τόσο πολυχρησιμοποιημένη και φαινομενικά ασήμαντη που όμως κρύβει μέσα της τη μεγαλύτερη και πιο βαθιά αλήθεια.
Το όλον!
Χωρίς το “και” δεν μπορεί να υπάρξει το όλον.
Το “και” εμπεριέχει ελευθερία.
Το “και” εμπεριέχει σύνδεση.
Το “και” εμπεριέχει την κατανόηση διαφορετικής οπτικής, θεμέλιος λίθος για την επικοινωνία.
Το στοίχημα της εποχής μας λοιπόν είναι να αμφισβητίσουμε το στερητικό και διασπαστικό “ή” και να μεταβούμε ως πνευματικά όντα προς την αλήθεια που εμπεριέχει το “και”.
Τότε ίσως, επιτέλους, να καταλάβουμε.
* Δημιουργός είναι κάποιος που εργάζεται προς όφελος του συνόλου.
**Συγγραφέας είναι αυτός που συν-γράφει, δηλαδή, συνθέτει γραφή, συγκροτεί λόγο, συνδέει ιδέες σε ενιαίο κείμενο. Εκείνος που φέρνει πολλά στοιχεία σε ενότητα. Το «συν» στη λέξη, δηλώνει ότι η πράξη της γραφής δεν είναι ατομική, αλλά συλλογική στο βάθος της.

